برون آمد آوازه ای بر خلاص

برآسود از آن رنج و آرام یافت

کزان پیر پخته می خام یافت

درین بود خسرو که از بزم خاص

که آن مهربان ماه خسرو پرست

به اقبال شه عطسه ای داد و رست

شبان چون به شه نیکخواهی رساند