نیوشنده یک تن که بخرد بود

کزان سکه نو بود نقش کهن

و گر بودی او یک تنه یادگیر

سخن گوی را بر گشادی ضمیر

ز نابخردان بهتر از صد بود

هنر پیشه را پیش خواند اوستاد

که چونست کز ما نیاری تو یاد