یکی منظری بود با آب و رنگ

ز خلق جهان بی نیازی کنیم

زن کار پیرای روشن ضمیر

بدان خواسته گشت خواهش پذیر

مقرنس برآورده از خاره سنگ

عروسانه بر شد بران جلوه گاه

پرندی سیه بسته بر گرد ماه