به کمتر غلامی دهم شاه را

هم از داده تو هم از داد توست

اگر می پذیری زمن هر چه هست

بگو تا برافشانم از جمله دست

زنم بوسه این خاک درگاه را

چو شه گفت کاحوال خود باز گوی

بگویم که این آب چون شد به جوی