کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 191

چو زنگی سر یار خود را برید

چهرهٔ نظامیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 188

    سرش را بیفکند در دامنش

    #
  2. 189

    من از بیم از آنان که افتم ز پای

    #
  3. 190

    دگر باره خود را گرفتم بجای

    #
  4. 191

    چو زنگی سر یار خود را برید

    انتخاب‌شده
  5. 192

    تنش را به خنجر زهم بردرید

    #
  6. 193

    یکی نیمه در بست و بر زد به دوش

    #
  7. 194

    برون رفت و من مانده بی عقل و هوش

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 191 از «بخش ۱۳ - افسانه نانوای بینوا و توانگری وی به طالع پسر» است.