چه بود آنک ازو در خروش آمدند؟

فروماند سرگشته بر جای خود

که چون بی خبر بود از آن دام ودد

از آن بی هوشی چون به هوش آمدند؟

شد آگه که دانای دستان نواز

به دستان بر او داشت پوشیده راز

ثنا گفت و چندان ازو عذر خواست