چو شد حرف آن نسبت او راه درست

به دستان بر او داشت پوشیده راز

ثنا گفت و چندان ازو عذر خواست

که آن پرده کژ بدو گشت راست

نبشت آن او آن خود را بشست

به اقرار او مغز را تازه کرد

مدارای او بیش از اندازه کرد