نظامی صفت با خرد خو گرفت

شبان روزی او را کفایت بود

جز ایزد پرستیدنش کار نیست

به نزدیک او خلق را بار نیست

نظامی مگر کاین صفت زو گرفت

به شرحی که دادند از آن دین پناه

گراینده تر شد بدو مهر شاه