در این بندگی خواجه تاشم تو را

خلاقت نه بر من که بر خود کنند

ز خلق جهان بنده ای را چه باک

که بندد کمر پیش یزدان پاک

گر آیم به تو بنده باشم تو را

ببین ای سکندر به تقویم راست

که این نکته را ارتفاع از کجاست