ز خجلت سرافکنده شد برزمین

تو آنی که آن بنده را بنده ای

پرستار ما را پرستنده ای

شه از رای دانای باریک بین

بدو گقت خود نور سیمای من

گواهست بر پاکی رای من

ز پاکان چو پاکی جدائی مکن