کرا زهره گر خود بود شرزه شیر

نشاید شدن کفش بفکن به راه

چو همکاسه شاه خواهی نشست

به پیرای ناخن فروشوی دست

که بر تخت سلطان خرامد دلیر

که شیری که بر تخت او بخته شد

هم از هیبت تخت او تخته شد