برافروخته روی چون آفتاب

ره آوردش آن بود و ره بردش این

چو گفت این سخنهای پرورده پیر

سخن در دل شاه شد جایگیر

سوی بزم خود کرد خسرو شتاب

بفرمود تا مرد کاتب سرشت

به آب زر آن نکته ها را نبشت