یکی روز کز صبح زرین نقاب

که چون دانش آمد ره شاه رفت

دهن مهر کرد ز می خوشگوار

که بنیاد شادی ندید استوار

به نظارگان رخ نمود آفتاب

سکندر به آیین فرهنگ خویش

ملوکانه برشد به اورنگ خویش