بپرسیدش از کار گیتی پناه

جهاندیده هندو زمین بوسه داد

زبانی چو شمشیر هندی گشاد

چو کرد آفرینی سزاوار شاه

که چون من ز خود رخت بیرون برم؟

سوی آفریننده ره چون برم؟

یکی آفریننده دانم که هست