کجا جویمش چون شوم ره به دست؟

که چون من ز خود رخت بیرون برم؟

سوی آفریننده ره چون برم؟

یکی آفریننده دانم که هست

نشانش پدید است و او ناپدید

در بسته را از که جویم کلید

وجودش که صاحب معانی شدست