هرانچ او ندارد در اندیشه جای

که دیو است هرچ آن ز اندیشه رست

هر اندیشه ای کان بود در ضمیر

خیالی بود آفرینش پذیر

سوی آفریننده شد رهنمای

به غفلت نشاید شد این راه را

که ابر از تو پنهان کند ماه را