برون زاسمان و زمین برمتاز

وگر نیست بر نیستی راه نیست

جهاندار گفت از حساب کهن

به آزرم تر سکه زن بر سخن

که نائی به سررشته خویش باز

فلک بر تو زان هفت مندل کشید

که بیرون ز مندل نشاید دوید