خیالش در اندیشه بنگاشتم

گر اندیشی آنرا که نادیده ای

چو نیکو ببینی خطا دیده ای

بسا کس که من دیده انگاشتم

سرانجام چون دیدمش وقت کار

نه آن بود کز وی گرفتم شمار

جهانی دگر هست پوشیده روی