دو پرگار برزد جهان آفرین

در آنجا بر کشته را بدروی

در این گردد از حال خود هر چه هست

در آن بر یکی حال باید نشست

در این آفرینش دران آفرین

پلست این و بر پل بباید گذشت

به دریا بود سیل را بازگشت