که بی چشم بد شاهیی ده مرا

که دیگر کس از خواب و خواب از سروش

دگر باره هندو درآمد به گفت

گهر کرد با نوک الماس جفت

ز چشم بد آگاهیی ده مرا

چه نیروست در جنبش چشم بد

که نیکوی خود را کند چشم زد