چو یکسان بود رنگ ها در لوید

که یکباره شمشیرش از دست شد

دگر باره پرسید کز چین و زنگ

ورقهای صورت چرا شد دو رنگ

چرا این سیه گشت و آن شد سپید

جهاندار گفت این گراینده گوی

دو رنگست یکی رنگی از وی مجوی