چو لختی سخن گفت از آن در که بود

یکی روز برشد به فیروزه تخت

سخن راند از انصاف و از دین و داد

گهی درج می بست و گه می گشاد

به خلوتگه خویش رغبت نمود

از آن فیلسوفان گزین کرد هفت

که بر خاطر کس خطائی نرفت