برآوردنش نیل با لاجورد

کند مهره ای را به کف در نهان

دگر باره آرد برون از دهان

فرو بردنش هست زرنیخ زرد

به وقت خزان می خورد عود خشک

به فصل بهار آورد ناف مشک

تن آدمی را که خواهد فشرد