به سیماب دیگر ره آرد فراز

چو هرچ آن بود بر زمین ریز ریز

به سیماب جمع آورد خاک بیز

چو زر پراکنده را چاره ساز

گر اجزای ما را که بودش روان

دگر باره جمعی بود می توان