که هر جا که تابی به اوج بلند

نگیرد کسی در جهان جای تو

تو آن شب چراغی به نیک اختری

شب افروز چون ماه و چون مشتری

گشائی ز گنجینه ها قفل و بند

چنان کن که چون سر به راه آوری

به دارنده خود پناه آوری