مگر دیدی احوال نادیده را

که خسبنده مرگ را هوش نیست

چه بودی کزین خواب زیرک و فریب

شکیبا شدی دیده ناشکیب

پسندیده و ناپسندیده را

وز این بیهده داوری ساختن

زمانی براسودی از تاختن