که توران سپه سوی جنگ آمدند

چو بشنید شد شاد و روشن روان

ز نزدیک گودرز کشواد تفت

سواری بنزد فریبرز رفت

رده برکشیدند و تنگ آمدند

تو آن کن که از گوهر تو سزاست

که تو مهتری و پدر پادشاست