به جان آن چنان آمدم کز هراس

بر شاه شد رفته از روی رنگ

به شه داد کاغذ فرو خواند شاه

نبشته چنین بود کز گرد راه

به دوزخ ره خویش کردم قیاس

رهی گوئی از تار یک موی رست

برو هر که آمد ز خود دست شست