چو قاروره صبح نارنج بوی

به عرض جنوبی برافراخت تخت

هوای جهان دیده سازنده تر

زمانه زمین را نوازنده تر

ترنجی شد از آب این سبز جوی

از آن کوچگه رخت پرداختند

سوی کوچگاهی دگر تاختند