سکندر بران پاک سیرت جوان

جهان آفرین چون توئی نافرید

جهان را توئی مایه خرمی

ز سد تو دارد جهان محکمی

که بودش سر و سایه خسروان

ثنا گفت و برتارکش بوسه داد

همان نام یزدان براو کرد یاد