زده مشک بر نقره خام خویش

در آن لعبتان دید کز موج آب

علم بر کشیدند چون آفتاب

پراکنده گیسو براندام خویش

سرائیده هر یک دگرگون سرود

سرودی نو آیین تر از صد درود

چو آن لحن شیرین به گوش آمدش