طلسمی برارم ازین روی سنگ

پذیرفت فرزانه که اقبال شاه

کند رهنمونی مرا سوی راه

اگر سازد این جا شهنشه درنگ

کنم گنبدی زو برانگیزمش

یکی طبل در گردن آویزمش

کسی کو در آن گنبد آرد قرار