پس او کند تیز کشتی شتاب

که چون کشتی افتد در آن کنج کوه

یکی ماهی آید زبانی شکوه

زند دایره گرد کشتی درآب

بدان تا چو کشتی بدرد زهم

بلا دیدگان را کشد در شکم

چو آن طبل رویین گرگینه چرم