بلاله ستان اندر افتاد مرگ

تبشهای باحوری از دستبرد

ز روی هوا چرک تری سترد

گیا دانه بگشاد و نبوشت برگ

بجوشید در کوه و صحرا بخار

شکر خنده زد میوه بر میوده دار

ز هامون سوی کوه شد عندلیب