هوا را ندید از زمین گرد خیز

ولیک آرزو درمنش کار کرد

ازو اشتری چند را بار کرد

بدان راه می رفت چون باد تیز

به یک هفته ننشست بر جامه گرد

که از نقره بود آن زمین را نورد

تو گفتی که شد خاک و آبش دونیم