حسابی کزین مردم آموختم

نخواهم دگر در جهان تاختن

به هر صید گه دامی انداختن

مرا بس شد از هر چه اندوختم

همانا که پیش جهان آزمای

جهان هست ازین نیک مردان بجای

بدیشان گرفتست عالم شکوه