سکندر ز سوری چنان دور بود

لب خم برآورده جوش و نفیر

هم از بوی شیره هم از بوی شیر

درین فصل کافاق را سور بود

بیابن و وادی و دریا و کوه

شب و روز می گشت با آن گروه

بسی خلق را از ره صلح و جنگ