بیامد همی کرد هر سو نگاه

تبیره برآمد ز هر دو سرای

برفتند گردان لشکر ز جای

سپهدار هومان به پیش سپاه

که ایرانیان را که یار آمدست

که خرگاه و خیمه بکار آمدست

ز یپروزه دیبا سراپرده دید