ولیک از چنین شربتی ناگزیر

چرا جان ما بر نیامد ز کام

نخواهم که موئیت لرزان شود

ترا موی افتد مرا جان شود

نباشد کس ایمن زبرنا و پیر

نه دل می دهد گفتن این می بنوش

که میخوارگان را برآرد ز هوش