تو نیز ای جوان از پس پیر خویش

ز شغل جهان داشت یک باره دست

دل از شغل عالم به طاعت سپرد

برین زیست گفتن نشاید که مرد

مگردان ازین شیوه تدبیر خویش

که در عالم این چرخ نیرنگ ساز

نه آن کرد کان را توان گفت باز