رسن خواه کوتاه و خواهی دراز

درازی و کوتاهی سال و ماه

حساب رسن دارد و دلو و چاه

چو دلو آبی از چه نیارد فراز

من این گفتم و رفتم و قصه ماند

به بازی نمی باید این قصه خواند

نیوشنده به گرغم خود خورد