عجب نیست گر مقبل آمد به دست

دری بود ناسفته من سفتمش

به فرخ ترین طالعی گفتمش

از آنجا که بر مقبلان نقش بست

چو برخواند این نامه را شهریار

خرد یاورش باد و فرهنگ یار

همین داستان باد از او سر بلند