چون خجلیم از سخن خام خویش

دل به چه گستاخی ازین چشمه خورد

در صفتت گنگ فرو مانده ایم

من عرف الله فرو خوانده ایم

هم تو بیامرز به انعام خویش

پیش تو گر بی سر و پای آمدیم

هم به امید تو خدای آمدیم