آن دل و آن زهره کرا در مصاف

شیر خطا گفتم شیر افکنی

چرخ ز شیران چنین بیشه ای

از تو کند بیشتر اندیشه ای

کز دل و از زهره زند با تو لاف

هر چه به زیر فلک از رقست

دست مراد تو برو مطلقست