سر نهم آنجا که بود پای تو

اوج بلندست در او می پرم

باشد کز همت خود برخورم

تا مگر از روشنی رای تو

گرد تو گیرم که به گردون رسم

تا نرسانی تو مرا چون رسم

بود بسیجم که در این یک دو ماه