ای فلک از دست تو چون رسته اند

کاب سخن را سخن آرای برد

میوه دلرا که به جانی دهند

کی بود آبی چو به نانی دهند

این گره هائی که کمر بسته اند

کار شد از دست به انگشت پای

این گره از کار سخن واگشای