صد ز یکی دیده یکی صد شده

پای ز سر ساخته و سر ز پای

گوی صفت گشته و چوگان نمای

کار من از دست و من از خود شده

همسفران جاهل و من نو سفر

غربتم از بیکسیم تلخ تر

ره نه کز آن در بتوانم گذشت