گفت زمین را که سرت سبز باد

هر گره از رشته آن سبز خوان

جان زمین بود و دل آسمان

اختر سرسبز مگر بامداد

یا فلک آنجا گذر آورده بود

سبزه به بیجاده گرو کرده بود

چشمه درفشنده تر از چشم حور