شانه زده باد سر بید را

نور سحر یافته میدان فراخ

سایه روی را به صبا داده شاخ

سایه گزیده لب خورشید را

سایه و نور از علم شاخسار

رقص کنان بر طرف جویبار

عود شد آن خار که مقصود بود