شیفته زان نور چو سرسامیان

باز شده کوی گریبان حور

خط سحر یافته صغرای نور

همت خاصان و دل عامیان

غمزه منادی که دهان خسته بود

چشم سخن گو که زبان بسته بود

می چو گل آرایش اقلیم شد